“The most important things to do in the world are to get something to eat, something to drink and somebody to love you.”
- Brenda Ueland
- Brenda Ueland
Nangangarap siyang pumayat.
Pangarap nyang maging payat, sexy, maalindog at makuha ang lahat ng lalaking gusto nya. Pero heto sya nakaupo sa office table kaharap ang Country Style double-decker sandwich. Pero kahit naman sino pwedeng mangarap, hindi ba?
Kalahating oras na lang bago mag-lunchbreak. Kalahating oras syang nakatitig sa latest edition ng paborito nyang magazine. Hindi nya binabasa ang anumang nakasulat doon. Bakit ba kailanagan nyang basahin? Libo-libong salita tungkol sa How To Keep Your Man, How To Spice Up Your Sex Life, How To Spot The G-spot. Puro walang kabuluhan. Walang kinalaman para sa kanya. Wala pa syang naging maayos na boyfriend. Binibili nya ang magazine, hindi dahil sa cover lines.
Binibili nya ang magazine, lahat ng edition nito, dahil sa mga litrato. Uupo sya, pagmamasdan ng mabuti ang mga makikintab na larawan ng mga ilang minuto. Bawat isa. Halos malusaw ang mga modelo sa larawan sa pagkakatitig nya sa mga hita, maliliit na bewang, bilog na mga boobs, makikinis na balat. Sinisimulan nya ito sa mukha, sa magkabilang cheekbones, sa heart-shaped na baba, pababa sa katawan. Marahan at walang makakaligtaang kalamnan.
Meron syang ilang paborito. Pag-uwi nya sa bahay ginugupit nya ang mga larawan ng mga paborito nyang supermodels. Si Heidi sa kanyang sex appeal, Si Alessandra sa kanyang mga labi, si Tyra sa kanyang mga mata, at si Gisele sa kanyang katawan. Bago pa man sya paghinalaang isang lesbiana, isa lang ang hihilingin nya kung hihimasin nya ang isang magic lamp. Lalabas ang isang gwapo at hubad-barong genie. At kung magkakaroon sya ng isang kahilingan, hindi nya hihilinging manalo sa lotto. Hindi rin sya hihiling ng true love. Kundi ang magkaroon ng isang mala-supermodel na katawan, parang si Gisele Bundchen. At mapapanatili ang isang magandang katawan, gaano man karami ang kainin nya.
Siya si Jane. Matakaw. Malakas lumamon. Madalas niyang mapansin ang mapanghusgang tingin ng mga taong nakakasaluboong niya kapag naglalakad siya sa mall. Kapag kumakain siya sa labas. Ginagawa niya ang lahat, balewalain lamang sila. Mabait si Jane. Matalino, masayahin at maalalahanin. Pero hindi yun nakikita ng mga tao. Dahil ang nakikita lang nila, si Jane na mataba.
Hindi nila nakikita kung ano ang nakikita ni Jane sa harap ng salamin. Ang malambot at makintab nyang buhok. Hindi nila nakikita ang kislap sa mga mata nya. Kung gaano kaganda ang mga labi nya. Walang anumang espesyal. Pero para sa kanya natatangi ang mga iyon. Mga best features nya.
Hindi sya naniniwala sa diet. Dahil para sa kanya, ang buong buhay nya ay isa nang malaking DIET. Dahil sa oras na itinigil ang pagkonsumo ng isang pagkain. Ang pagpipigil na ito ay magiging pagnanasa. Hanggang sa hindi ka na makapag-isip ng maayos. At ang tanging paraan para mawala ang pagnanasa ay kumagat sa isang tsokolate. At ang isang simpleng kagat ay mauuwi sa isang buong cake.
At ngayon nakaupo sya sa office table nya. Kinakagat ang sandwich. Lumilingon sya sa paligid. Tinitingnan kung mayroong nagmamasid sa kanya. Walang nakatingin. Walang nanonood. Binuksan nya ang drawer. Kinuha ang isang bar ng Cadbury. Pinunit ang kulay lilang papel at palarang nakabalot dito. Kumagat sya. Nasundan pa ng isang malaking kagat. Ilang segundo lang ang lumipas, wala na ang tsokolateng kanina lang ay hawak nya.
"I will color the world one step at a time..."



